Harmonie in je leven brengen

Vandaag een prachtige tekst over het woordje 'Harmonie in je leven'. Juist omdat ik afgelopen  9 dagen in volledige disharmonie heb geleefd, maakte de tekst van de omraam diepe indruk. Het waarom en hoe is niet belangrijk. Wel dat mijn beide dochters en veel vrienden aan alle kanten te hulp schoten. Vanaf dat moment is ook Berry aanwezig en degene die mij soms opdrachten geeft om oud zeer los te laten. Opdrachten die heel moeilijk voor me zijn maar waar ik wel naar luister. Ik heb namen en websites uit mijn computer moeten verwijderen van Berry om er niet meer mee geconfronteerd te worden. Linken konden blijven staan, die zie je zelden of nooit. Het was moeilijk. Je zit in een bepaald ritme van dagelijks klikken op die sites, net als andersom. Maar alles wat mij ook maar herinnerd aan gebeurtenissen van het verleden en vorige week, zijn niet meer dagelijks zichtbaar op de computer. Prompt komt de wraakneming van de andere kant. Het geeft niet, ik leer er me om te gaan, met al die hulp om me heen.

Nooit in de jaren na de dood van Berry heb ik op deze manier contact met hem gekregen. Ik voelde hem wel, maar echt tot een wezenlijk gesprek kwam het zelden. Nu is hij op gezette tijden duidelijk voelbaar. Hele gesprekken voeren we over het hoe en waarom. Daarnaast geeft hij adviezen hoe ik bepaalde zaken weer op een rijtje kan zetten. Het maakt me nu heel duidelijk dat ik hem weer heb toegelaten in mijn leven, iets wat ik al die jaren niet meer kon. Het verdriet was te groot om ruimte te geven voor een gesprek. Dat kon ik niet aan. Nu wel. Niet voor niets was ik op Transcendente meditatie gegaan. De meditaties gaan steeds beter. Echter je Mantra kun je niet de hele dag gebruiken, die is echt bestemd voor je meditatie.

Vandaag kan ik nu het woordje 'Harmonie, Liefde en Vergeven' toevoegen, wanneer een bepaalde persoon in me opkomt en op momenten dat slechte situaties uit de laatste negen jaar weer boven komen. Het is dus eigenlijk een tweede Mantra, die de hele dag door gebruikt kan worden. Ook al is het niet in meditatie, je hersenpan neemt het woord op en systematisch gaat het een deel van je worden. Ik was al naar iets aan het zoeken, welke nare gedachten kon verdrijven. Van een vriendin had ik al een prachtige zin ontvangen, die ook heel krachtig is. Door deze twee samen te voegen en dagelijks te gebruiken, krabbel ik weer overeind. Mensen om me heen die verder weg staan hebben gelukkig niets van dit alles meegekregen, daar kan ik alleen maar blij om zijn.

Om half elf vanmorgen pas wakker geworden. Het probleem ziekte van Lyme, gaat nooit meer weg uit je lijf, volgens de dokters. Het maakt dat ik 's morgens nauwelijks voor half elf mijn bed uit kan komen en dat, terwijl ik juist een ochtend en avondmens ben. Helaas, het ochtendmens moet ik voorlopig even vergeten en afspraken met dokters of vrienden, wat later op de dag maken. Niet leuk, maar ik kan er mee leven. Gewoon een ander ritme toelaten in mijn leven. Het late naar bed gaan wordt er echt niet anders van. Ik moest gisteren om half twaalf in de schouwburg zijn en ontdekte dat pas even na elven. Gewoon vergeten. Dus even onder de koude kraan en wegwezen. Er zijn opnamen met het orkest Guido´s Orchestra. Vanmorgen was de repetitie. Vanavond de opnames. Een gelijk soort muziek als André Rieu en toch weer heel anders. Moet zeggen, ik heb van de avond genoten. Kende dit orkest niet, maar het was minstens zo goed als André Rieu en toch net even anders. Genieten dus.

Harmonie, wat houdt het eigenlijk precies in? Het is een heel scala. Eigenlijk alles wat in je leven voorvalt zou in harmonie moeten zijn. Je denken en doen. Je rationele en gevoelskant moeten samenwerken in plaats van je in moeilijkheden brengen. Hoe vaak zegt je gevoel niet iets, waar je door het ratio denken tegenin gaat, terwijl achteraf je gevoel het juiste bleek te zijn. Ik heb er negen jaar voor geboet, dat ik niet heb geluisterd. Die schuld, als je van schuld kunt spreken, ligt geheel bij mij omdat ik tegenwerkte. Ik had toch beter moeten weten? Maar ja, soms denken wij mensen het altijd beter te weten dan Hierboven, of noem het je Hogere Zelf. Eigenlijk is harmonie een prachtig gevoel. Een simpel voorbeeld. Als een vreemde jou ten dans vraagt, is het heel fijn wanneer je samen vloeit tot één geheel in die dans. Je geniet samen. Hoeft geen moment op te letten of die ander niet op je tenen trapt of je te dicht tegen zich aanhoudt, zodat je nauwelijks adem kunt halen. Door via de schouder die ander weg te drukken en je zo probeert ruimte krijgen, maakt al dat disharmonie volgt. Liever zie je zo iemand geen tweede keer meer komen, hoe graag je ook danst. Daarentegen, tref je een danspartner die precies aanvoelt hoe hij het beste uit jou kan halen, dan volgt een prachtige dans waar je beiden heel gelukkig mee bent. Zo leerde ik afgelopen week in één dans de Merengue, een prachtige dans. Alleen door te luisteren naar het advies van de partner en aanvoelen wat hij wilde, maakte het bijzonder. Prachtig om mee te maken.  Eigenlijk is het hele leven zo, denk u niet? Luisteren naar je gevoel in samenspraak met je ratio. Of zie ik het verkeerd? Ook dat kan. Het is maar een simpel voorbeeld wat je eigenlijk in iedere situatie als voorbeeld kunt stellen. Ik moet me dus in elk gebeuren letterlijk eerst gaan afvragen of dit harmonie is wat ik voel. Eerst denken en voelen en dan pas antwoord geven. Heel moeilijk voor iemand die het hart op de tong heeft. Wat dat aangaat blijf ik een echte westerling. Toch een beetje buitenstaander in het Limburgse land, waar iedereen toch ietwat meer behoudender is dan ik. Ach, ieder mag toch zijn zoals hij of zij is, zolang mijn gevoel en ratio hierdoor niet gekwetst worden, is er al een stukje harmonie ontstaan. Ik ben altijd dankbaar voor mijn dochters die direct zijn gekomen na alle gebeurtenissen en al die mooie en lieve mensen om me heen. Maus

Dagtekst van maandag 25 november 2013.
"Mediteer over het woord ‘harmonie’, concentreer je erop, voed je ermee, zodat deze gedachte aan harmonie geleidelijk aan al je cellen doordrenkt. Het is door harmonie dat wij de lichtende geesten van de onzichtbare wereld aantrekken en zij worden onze vrienden, zij verlaten ons niet meer. Want de lichtende geesten zijn hardnekkig, even hardnekkig als de duistere geesten waar men zich vaak zo moeilijk van kan bevrijden. Waarom zouden de vrienden niet even hardnekkig zijn als de vijanden? Zij komen ons ondersteunen, verlichten en raad geven, en wanneer wij hun raad opvolgen, zijn wij altijd geïnspireerd. Daarom mag je zelfs in de moeilijkste situaties niet wanhopen: op een dag zal het in ons voordeel werken, omdat wij goed geïnspireerd zijn geweest. Niets is dus belangrijker dan de toestand van harmonie te cultiveren die onze vrienden van de onzichtbare wereld zal aantrekken."
Omraam Mikhaël Aïvanhov

Zelfmoord, Euthanasie en uitzichtloze situaties

Schaam u nooit voor wie en hoe u bent geweest in moeilijke tijden,
Wees trots op wie en wat u nù bent geworden.

Vanmorgen, na de meditatie om zes uur, weer in slaap gevallen tot zes minuten over elf. Tja als je ook wakker ligt tot half vijf? Wakker, nee dat is het ook niet. Het is zo'n halve bewustzijnstoestand, Wakker en niet wakker, u kent dit vast wel. Toch is dat niet fijn, ook al ken ik dat al jaren en ben er aan gewend. Daardoor is wel mijn halve dag verdwenen, die ik wilde gebruiken voor andere dingen. Onder andere lekker koken, uurtje naar Mondo Verde etc. Zelfs verse groenten had ik gekocht om mijn gedachten om te zetten in daden. Voor mezelf gaan zorgen. Plannen genoeg, maar of ze vandaag tot uitvoer komen, mag Joost weten.

Zo kwam vanmorgen na de meditatie het idee binnen dat ik uitleg over bovenstaande onderwerpen moest geven. Jeetje, zei ik, waarom moet dat nu? Het zijn heel beladen onderwerpen, waarvan ik zelfmoord en uitzichtloze situaties al eerder heb aangehaald in mijn verhalen, doordat ik het zelf heb ondervonden. Aan Euthanasie heb ik ook vaker gedacht, toch in mijn achterhoofd wetende dat ik dat zelf nooit zou willen. Wat er ook geleden moet worden, het is niet voor niets. En alles wat je op aarde nalaat moet na je dood of overgaan toch weer worden opgelost. Dat kost nog meer tijd om in het Hogere Licht te komen dan wanneer we hier op aarde ons lot ondergaan, waar we eens voor hebben gekozen.

Natuurlijk geloofd niet iedereen hierin. Dat verwacht ik niet en hoeft ook niet. Ieder mens is vrij om te kiezen wat hij of zij kan verdragen. U wordt er niet echt voor gestraft, omdat we de vrije keuze hebben. Echter wanneer we zijn overgegaan (overleden), krijgen we op gegeven moment ons levensboek hierboven te zien. Zonder oordeel of straf. Toch voelen we wel de pijn die we onszelf of anderen hebben aangedaan. Geloof me, niemand komt hier onderuit. Al ben je nog zo lief, goed en aardig in het leven, er zijn altijd momenten geweest dat je minder aardig was, op iemand neerkeek, roddelde, of wat voor onaardigs ook deed. Ikzelf echt niet uitgezonderd. Soms kan ik ook scherp zijn en minder lief. Soms sla je figuurlijk terug voor wat jij hebt moeten ondergaan. Waarom niet? Je bent een mens van vlees en bloed. Het leven geeft ons niet altijd wat wij ervan verwachten. Je achtergrond, je keuze om hier op aarde een opdracht te vervullen, het leven zelf. Alles vormt ons tot wie we zijn. Ik vermoed zelfs dat de Genen van voorouders ook nog meespelen, al weet ik dat niet helemaal zeker. Het is wat mijn jongste dochter mij ooit heeft getracht uit te leggen, hoewel ik het toen niet echt begreep. Nu wel, omdat ik zelf dit ingegeven krijg. Denk niet dat al die verhalen zomaar uit mijn eigen brein spruiten. Daar krijg ik hulp bij van welke gids dan ook.

Terugkomend op Euthanasie. Berry heeft bijna zijn hele leven pijn gehad. De eerste vijftien jaar van ons getrouwde leven aan zijn knie. Zijn onderbeen zat los van het bovenbeen en stak wel vijf centimeter naar voren. Het maakte dat hij altijd heel bewust zijn been neer moest zetten. Het werd na zes operaties, waar iedere dokter zei dat hij het beter zou maken, alleen maar slechter en maakte dat hij in een rolstoel zou komen. Er bleek volgens de St. Maartenskliniek in Nijmegen maar één uitweg om dit te voorkomen. Stijf zetten die knie. Het kostte drie maanden ziekenhuis en een lange revalidatietijd, maar voor het eerst in 15 jaar had hij geen pijn meer. Deze dokters hadden waar gemaakt wat anderen alsmaar beloofden en niet waarmaakten. Tien jaar ging het prima met hem. Op een dag werd hij hartpatiënt en lag ieder jaar wel een aantal keren in het ziekenhuis met een hartinfarct. Na tien jaar volgde eindelijk een hartoperatie, wat heel goed ging. Drie maanden later ging het van de ene dag op de andere slechter met hem. Er kwamen hoge koortsen en niemand wilde van mij aannemen dat het niet van het hart kwam. Men vond een scan te duur. Na drie keer op sterven gelegen te hebben, het ziekenhuis in Heerlen gewoon tot twee keer toe vergat hem op te nemen ben ik met hem naar Amsterdam gevlucht. Liggend in mijn busje, met 41 graden koorts en doodziek. Het bleek de Ziekte van Hodgkin. De lange lijdensweg zal ik u besparen. Amsterdam gaf door aan Heerlen wat er moest gebeuren. Opnieuw volgde een lang en zinloos traject. Erger, men verklaarde hem hier beter. Opnieuw naar Amsterdam gevlucht, waar hij twee weken later te horen kreeg dat hij binnen nu en een half jaar zou sterven. Het duurde maar 14 dagen. Vreselijke pijnen moest hij ondergaan. Toch heeft hij nooit één dag eerder willen sterven door euthanasie.

Mensen kunnen vreselijke pijnen lijden, dus neemt niemand u kwalijk dat u voor euthanasie  kiest. U wordt allemaal even liefdevol tijdens en na het sterven opgevangen door uw overleden familieleden en uw eigen begeleidende engel die zijn hele leven al uw gids is geweest. Die alle goede gedachten en ideeën in uw oor heeft gefluisterd. Die vrijwel dag en nacht aan uw bed zat, zonder dat u het in de gaten had. U troostte en in zijn of haar armen nam. U beschermde op momenten waarop u dacht; 'jeetje, wat heb ik geluk gehad'! Wees niet bang om te sterven, het is een prachtig proces, dat ieder van ons op een dag moet ondergaan. (Zie ook het boekje; het sprookje van de dood, door Marie-Claire van der Bruggen)

Uitzichtloze situaties en zelfmoord.

Soms zien we geen gat meer in het leven. Houdt het bestaansrecht voor ons mensen op. Voor de één heeft dit te maken met financiële problemen, voor de ander met pesten, gebrek aan zelfbewustzijn en eigendunk. Eenzaamheid en duizend andere onderwerpen zijn er te bedenken, waardoor het leven geen waarde meer heeft. Reeds eerder schreef ik over zelfmoord. Ik heb me er nooit voor geschaamd dat ik dit vele malen heb geprobeerd na de dood van Berry. Echter in mijn jeugd schijn ik het ook een paar keer te hebben gedaan, al weet ik daar zelf nauwelijks iets meer van. Het is een vernauwing in het denken waardoor niets anders meer belangrijk is. Je kinderen en kleinkinderen niet, God niet, wie ook maar belangrijk is in je leven. Het bestaat eenvoudig niet meer in je denken. Waarom dit onderwerp nu? Ik heb er geen antwoord op. Kreeg vanmorgen tijdens die toestand van half bewustzijn door dat ik het vandaag uit moest leggen. Misschien is er net één iemand die over zelfmoord nadenkt en dit verhaal nodig heeft om te beseffen dat er altijd een uitweg komt? Ook al geloof je me niet. Ik weet als geen ander dat het waar is.

Wanneer ik mezelf nu zo schrijvende zie zitten kan ik alleen maar dankbaar zijn dat al die pogingen niet zijn gelukt. Dat ik door mezelf door allerlei therapieën te worstelen, een beter mens ben geworden, die heel veel lacht en plezier in het leven heeft teruggekregen. Die alles opschrijft wat ze doorkrijgt van haar gidsen en dankbaar is dat het leven toch nog zoveel mooie dingen heeft gegeven. Er zijn nog momenten dat, wanneer ik het financieel even niet zie zitten, gewoon ga nadenken over wat ik allemaal wel heb. En dat is zo heel veel. Rijkdom aan liefde en vriendschappen, aan inzichten, begrip en respect. Dat maakt dat ik ook dit hele kleine, nog moeilijke stukje weer aan kan. Ik heb van mijn ex-vriend geleerd hoe met geld om te gaan. Dat wil niet zeggen dat het altijd lukt. Soms kies je ervoor even meer uit te geven dan je hebt. Dan niet zeuren maar zelf weer oplossen. Iets wat mijn hele leven zo is gegaan. Mijn TM cursus was veel belangrijker dan het rood staan bij de bank, evenals de cursus communiceren met dieren. Er zijn voldoende mooie dingen in mijn leven, die ik als geschenk mag  ontvangen. Ik geloof zelfs dat op een dag ook dat stuk financiele zorg in mijn leven voorbij zal zijn. Hoe??? Geen idee. Ik zie het wel. Geloof me ik heb het nu al beter dan het ooit is geweest. We hadden niet alleen schulden, maar vaak wist ik niet eens hoe ik voor de volgende dag een brood moest kopen om de kinderen eten te geven. Toch kwam na mijn geloof en gebed altijd één of andere oplossing. Bidden en geloof heeft mij uit elke uitzichtloze situatie geholpen. Op de momenten dat ik met zelfmoordplannen liep, bad ik ook. Kreeg echter geen contact. Dat lag niet aan God, maar aan mijn geloof in Hem. Ik voerde mijn plannen uit, maar op het laatste moment belde iemand, terwijl ik al ver weg was, of vonden mijn kinderen mij, terwijl ze niet anders wisten of ik was weg. Er zijn mensen die beweren dat het de makkelijkste weg is om te gaan. Uit ervaring moet en wil ik dit tegenspreken. Niets is minder waar. Op enkele uitzonderingen na spreek je er niet over met anderen. Doe je het wel krijg je zoveel opmerkingen die in jouw gevoel nergens op slaan, hoe goed bedoeld ook. Mensen die deze beslissing nemen hebben alle wegen al bekeken of er werkelijk geen uitweg is, maar zien niet één luchtpuntje meer in hun leven. Dat maakt dat zij tot deze beslissing komen.

Nu de andere kant. De achterblijvers van iemand zie zelfmoord heeft gepleegd. Ik zei reeds, daar denkt diegene die het doet niet aan. Echter de achterblijvers zijn er dagelijks mee bezig. Ik weet dat bij alle drie mijn kinderen daar nog steeds een stuk wrok zit. Zij kunnen niet begrijpen dat ik hun op dat moment niet belangrijk genoeg vond. Voelden zich misschien  schuldig, net als vele anderen die hiermee te maken hebben. Voel u alstublieft niet schuldig. U staat hierbuiten. U heeft niets misdaan of bent ergens aan voorbijgegaan. Soms hoort zelfmoord ook bij een keuze die wij voor de geboorte hebben gemaakt om te ondergaan in dit leven. Voel u alstublieft nooit schuldig aan iets waar u geen deel van bent. Het is een proces wat heel langzaam groeit in degene die geen uitweg ziet. Er is in het leven altijd een uitweg die wij kunnen zien op het moment dat we er voor open gaan staan. Dan zien we pas dat openstellen voor God en onze gidsen ons een uitweg laat zien. Je moet die uitweg wel willen zien. En net als vele anderen wilde en kon ik het niet meer zien, omdat ik mijn hart gesloten hield. Gelooft u niet in God maar in niets? Geeft niet, stel u open voor het universum, dat grootser is dan wij kunnen denken. Wanneer je je openstelt zul je merken dat op een dag de zon weer gaat schijnen. Het leven waardevol wordt. Dat je weer kunt lachen, plezier maken en vrienden krijgt. Je ontdekt op dergelijk moment dat alles op zijn plaats valt. Het leven weer doel krijgt en problemen zich heel langzaam, soms wat sneller, omdraaien in positieve zin. Geloof me. Nooit had ik kunnen denken dat er meer dan 25.000 mensen mijn verhalen zouden lezen op internet. Dat is een Godsgeschenk. En dat alleen maar omdat ik op zeker moment zelf mijn leven in handen dorst te nemen. Koos om te leven, therapie te ondergaan. Maar vooral in dorst te zien dat het leven ook mooi kan zijn.

Soms kun je fouten goedmaken, soms nooit. Ook dat is niet van belang, dat is dan iets wat bij die ander ligt als hij of zij niet in kan zien waarom jij iets fout hebt gedaan met je leven. Het gaat er wel om wat jij zelf na die fout doet met je leven van nu. Ik heb het omgedraaid. Ben aan mezelf gaan werken en heb de pijn losgelaten, die bij anderen nog steeds blijft zitten. Niemand hoeft eeuwig voor zijn of haar fouten te blijven boeten. Pak het leven, keer het om naar het positieve en maak er iets moois van. Dat heb ik ook gedaan. Daar ben ik trots op en kan misschien daardoor anderen weer helpen met deze verhalen.

Terwijl ik nog eens nadenk over mijn verhaal krijg ik door waarom ik dit allemaal heb ondergaan. Waarom koos ik voor die zelfmoordpogingen en andere zware dingen die in het leven voorvallen. Ineens valt alles op zijn plaats. Ik heb ooit gekozen om deze lessen te leren, om anderen door te geven dat, wat er ook in je leven voor wanhopigs gebeurt, er altijd weer een uitweg komt. Waarin de zon weer gaat schijnen. Blijf hier in geloven en uw leven wordt beter, veranderd met de dag.

Schaam u nooit voor wie en hoe u bent geweest in moeilijke tijden.
Wees trots op wie en wat u nù bent geworden.
Ik wens u een hele bijzondere dag, vol liefde en geluk in uzelf. Maus

De Sara boekjes en de Wet van Aantrekking, wat is hier de waarheid in?

Vaak vraag ik mij af wat is waarheid? Mijn waarheid hoeft niet altijd de uwe te zijn. Het is maar vanuit welke hoek je het bekijkt. Wanneer een ongeluk is gebeurt en er zijn tien getuigen, dan hebben ze allemaal hun eigen waarheid, gezien vanuit hun positie en ooghoek. Die waarheid komt ook voor in tientallen boekjes over hoe je je leven beter kunt maken. Die waarheden hielpen voor de schrijfster zelfs heel goed. Ging ik het zelf proberen, zoals ik zo veel en vaak ik kon ook deed, dan werkte het een paar dagen, maar vloeide ook weer weg. omdat het zelden iets opleverde of niet vol te houden was. Het was te ingewikkeld of te moeilijk.

Sinds ik begonnen ben aan Sara en haar gevederde vriend, begonnen dingen langzaam op zijn plaats te vallen. Sara en Seth maakte het nog duidelijker. Ik ben ze nu zelfs voor de tweede keer aan het lezen. Om dát nog eens op te pakken wat ik de eerste keer niet goed heb begrepen of weer was vergeten. Ze zijn ook leuk om te lezen, zodat het helemaal niet erg is om ze een tweede te lezen. Misschien komt er nog een derde keer, wie weet. Ik schaam me er niet voor dat ik niet alles de eerste keer begrijp. De Wet van Aantrekking begreep ik in het eerste boekje een beetje. In het tweede deel werd het nog eens extra duidelijk. Het waarderen van alles en iedereen om je heen, geweldig. Ik schreef een hele waslijst wat en wie ik allemaal waardeerde. Mijn drie kinderen bijvoorbeeld. Hoe zij in het leven staan en vechten voor hun bestaan. Ik waardeer zelfs hun mening over mij en over andere zaken die ik anders zie en waar ik anders over denk. Zelfs mijn ex heb ik waardering kunnen geven. Niet zozeer om wie hij uiterlijk is, maar om zijn mooie ziel die hij diep van binnen heeft verstopt. Misschien dat de dag ooit komt dat die mooie ziel ook van hemzelf naar buiten mag treden.

Ik waardeer het dat ik de laatste tijd zoveel leuke kennissen en vrienden erbij heb gekregen. Waardeer mijn engelen en gidsen, die mij dagelijks helpen in het leven met allerlei zaken. Vroeger ging ik vaker aan hun woorden of beelden voorbij, nu allang niet meer. Zij hebben altijd gelijk bleek achteraf, wanneer ik weer eens eigenwijs was. Afijn de waslijst van waardering is te lang om op te noemen. Kent u de boekjes nog niet? Ga ze beslist lezen. Ze zijn geschreven voor kinderen en volwassenen van 8 tot 80 jaar. Kosten 13.95 per stuk, maar leveren goud op in je leven. Van veel boeken die over positiviteit waren geschreven begreep ik niets of nauwelijks hoe het werkte. Echter doordat deze twee boekjes ook voor kinderen zijn bestemd, wordt het veel duidelijker.

Een heel mens is iemand die zowel met God heeft gewandeld als met de duivel heeft geworsteld. Carl Jung Ontvangen van de Dagelijkse gedachte van vandaag

De omraam heeft het ook over de waarheid van al die geschreven boekjes. Dat die waarheden op een dag terugkomen in je bewustzijn. Toch heeft dat bij mij niet goed genoeg gewerkt. Ik kon het nog steeds niet vinden in het leven. Ergens in mijn achterhoofd zat tot nu toe altijd een stemmetje dat ik liever 'naar huis' wilde. Liever wilde 'hemelen'.  Het is een worsteling van jaren en jaren geweest, al vanaf mijn jeugd. Was dat de stem van de duivel waar Carl Jung het over heeft? Misschien wel, al geloof ik wel in het slechte deel van de mens maar of ik dat de duivel wil noemen? Hier op aarde wilde ik zeker niet meer zijn. Zelfs al wist ik dat het geen zin had om er tussenuit te piepen. Ik moest dan toch weer terug om mijn leven af te maken. Inmiddels had ik de laatste jaren ook geen moed meer om het te doen. Tot een half jaar geleden bleef de gedachte wel als een rode draad door mijn leven lopen en remde mij in veel dingen.

Na de TM cursus en de boekjes van Sara merk ik dat de behoefte om te hemelen totaal niet meer aanwezig is. Ik wil die 'Wet van Aantrekking' ontdekken en ondergaan. Want een ieder die dit verhaal en de beide boekjes gaat lezen werkt al mee tot een betere wereld om hem of haar persoonlijk heen. Maar ook de grotere wereld deelt een stuk hier in mee en zend het goede verder zonder te beseffen hoe het werkt. Wanneer dit de waarheid is die beide Sara boekjes uitdragen dan hoop ik dat u allen die dit lezen, er heel veel geluk en wijsheid in vinden. Maar vooral een beter leven, dat bij mij al sinds een week is begonnen.

De Transcendente Meditatie werkt bij mij 's morgens rond zes uur perfect. Eenvoudig en makkelijk. Zit in korte tijd in diepe meditatie. Het voelt heel licht in mijn hoofd, alsof ik zweef, terwijl ik toch bewust ben van alles om me heen. De avonden vind ik moeilijker. Het beste is ergens rond zes uur in de avond, zodat je weer nieuwe energie opdoet. Echter na de ochtend meditatie, ga ik liggen en val weer in slaap om ergens tussen negen en half elf wakker te worden. Fris als een hoentje en vol energie. Zie overal wel een verhaal in en zou blijven schrijven als ik mij niet op betrapte dat ik ook buitenlucht nodig heb. Mijn camera heb ik nauwelijks aangeraakt de laatste weken. Komt ook nog door de vermoeidheid van de ziekte van Lyme. Vandaar die lange slaapuren. Ja...., die avondmeditatie. Weet nog steeds niet hoe en op welke uren die nu voor mij geschikt is. Doe ik het rond vier uur, dan moet ik even gaan liggen, omdat mijn lijf dat nodig heeft. Aangezien ik niet gewend ben om overdag te liggen, kost dit veel moeite. Rond zes uur werkt niet, heb aan mezelf beloofd om beter voor mezelf te zorgen en twee of drie keer per week warm eten te koken, iets waar ik een gruwelijke hekel aan heb. Vandaar dat ik bijna zeventien jaar lang brood eet en hooguit 1x per maand kookte in die jaren. Dan gelijk een heleboel, zodat ik voor een paar dagen eten in de vriezer heb. Bij ons is in het centrum het Luciushof. Ik wist al jaren dat je daar voor € 7 een drie gangen maaltijd kon krijgen. Heb het gisteravond voor het eerst geprobeerd en het was heerlijk. Dat is natuurlijk ook voor jezelf zorgen. Aanstaande woensdag hebben ze weer een heerlijk gerecht op de menukaart staan, waar ik van ga genieten. Dat is toch ook voor jezelf zorgen, of niet? Vlak voor het slapen gaan mediteren is juist niet de bedoeling, is mij geleerd. Dit werkt wel het beste voor mij, omdat ik dan gelijk weer in slaap val. Afijn ik zal de juiste vorm nog wel vinden. Alle nieuwe dingen in het leven moeten hun juiste plek vinden en krijgen.

Mediteren, ik heb het nog nooit zo leuk gevonden. Daardoor is het ook niet moeilijk om vol te houden. Er komen en gaan gedachten die me de ene keer veel bieden, de andere keer dingen loslaten. Jeetje morgen is het al een week geleden dat ik met de boekjes van Sara en de TM  tegelijk ben begonnen en wat zijn er al mooie dingen door ontstaan. Nieuwe energie, vergeving hier en daar. De Wet van Aantrekking geleerd van Salomon de uil. Het mooie en vredige  gevoel van binnen en al die nieuwe verhalen die bij me binnen stromen. Ik ben een gelukkig mens. Dat is iets wat ik nu met zekerheid kan zeggen. Die met beide benen op de grond staat en zelfs hier op aarde wil blijven. Daarom is het nu tijd voor de gewone, alledaagse dingen, zoals boodschappen doen. De was in de machine stoppen. Poesjes en vogeltjes eten geven en eens te wandelen. Iets wat al dagen niet is voorgekomen. En, oh jeetje, zie net dat ik naar de opening van een fototentoonstelling moet in Maastricht. Dat wordt nog haastwerk, iets wat ik niet meer wil doen. Dus jammer dan. Lekker alleen maar doen waar ik behoefte aan heb. Rust. Dus ook even geen boodschappen doen, morgen weer een dag. Ik wens u een mooie en liefdevolle dag. Maus

Dagtekst van zaterdag 16 november 2013.
"Ook al ben je ze vergeten, toch zullen alle woorden van waarheid die je hebt gelezen of gehoord op een dag in je bewustzijn terugkomen. Want deze woorden die een kracht in zich dragen, de kracht die het licht ze geeft, hebben zich zonder dat je het weet in je gegrift, in je onderbewustzijn, waar zij hun weg gaan, en vroeg of laat, juist wanneer je dat het minst verwacht, naar aanleiding van een ontmoeting, van een gebeurtenis, kun je er niet aan ontsnappen. Je zult zeggen: ‘Maar dat betekent dat de waarheid ons nooit met rust laat!’ Dat hangt af van wat jij rust noemt. Wanneer je onder rust verstaat de mogelijkheid om zonder onderscheid de vrije loop te geven aan je gedachten, je gevoelens, je verlangens en je grillen, dan moet je ook niet verbaasd zijn dat enkele waarheden die je hebt gehoord bij een wijze, een Ingewijde, je komen waarschuwen dat je bezig bent te verdwalen. En die waarheden gaan je een beetje prikken, je bijten, aan je haren trekken. Zij zullen je niet met rust laten, dat is een feit. Maar wanneer je ze hebt aanvaard en wanneer je de goede richting hebt gekozen, wat een vrede zul je dan smaken!"    Omraam Mikhaël Aïvanhov

Onderstaand bericht kreeg ik vandaag als cadeautje toegestuurd, op het moment dat ik dit verhaal wilde plaatsen. Dit geldt niet alleen voor mij, maar voor u allen om me heen, die kiezen voor een beter leven.

 

Maus

speciaal voor jou
Dit wil ik je gewoon even vertellen
Had er eigenlijk even nood aan om je dit te zeggen
Moeilijke tijden blijven niet bestaan, moeilijke mensen wel.
Een mooi uiterlijk wordt gevangen door het oog.
Maar een goede persoonlijkheid, vang je met het hart.

                   Jij wordt gezegend met allebei!

Dank je wel voor je lief antwoord. Geniet van je weekend, Maus

Leentje

 

Heb jij dat nu ook of herken je dit?: Geduld en communiceren met dieren

Heb jij dat nu ook of herken je dit?: Geduld en communiceren met dieren: Niets is moeilijker dan geduld hebben, vind u niet? Het liefste wil ik alles gisteren nog laten gebeuren. Toch merk ik nu ik TM beoefen...

Transcendente Meditatie deel 4

Woensdag was de laatste cursusdag. Dat is niet het einde. Over tien dagen opnieuw een bijeenkomst om te kijken hoe het is gegaan. Verder zijn er nog maandelijkse bijeenkomsten en kun je ook nog andere richtingen uit, die we allemaal te horen krijgen vandaag. Tot nu toe voelt het alleen maar heerlijk. Ik slaap als een roos, iets wat jaren niet meer is voorgekomen.

Onderstaande dagtekst maakte weer diepe indruk. Mede nadat de laatste les van de TM is afgelopen en ik al duidelijk verschil voel. Bij mij gaat iedere morgen nu mijn ingebouwde wekker rond zes uur. Ik mediteer dan 20 minuten, blijf nog even zitten en duik dan heerlijk weer onder de dekens. Zonder enig schuldgevoel dat ik nog van alles te doen heb. In zoveel jaren sliep ik niet meer dan 2 tot 3 uur nu is het 6 tot 8 uur per nacht. Word lekker ontspannen wakker en krijg in de tijd dat ik nog lig te soezen allemaal verhalen door. Sommigen weet ik nog, anderen laat ik weer los, omdat ik geen steekwoorden heb opgeschreven. Geen behoefte om onder de warme dekens uit te komen. Wanneer die verhalen aan de beurt komen zie ik vanzelf wel. Naast de TM lees ik de boekjes "Sara en haar gevederde vriend en Sara en Seth" door. Ook al heb ik het eerste deel al uit en het tweede deel bijna. Het blijft zo boeien dat ik tussendoor nog even terugkijk, wanneer ik de indruk heb dat ik verkeerd aan het denken of schrijven ben. Hierin wordt zo duidelijk voor kinderen en volwassenen beschreven hoe we onze wereld op een simpele manier om kunnen draaien. Veel boeken heb ik hierover al gelezen, toch kwam er in de praktijk zo weinig van terecht. Dit is beschreven voor alle leeftijden en daardoor simpel en begrijpelijk op alle niveaus. 

Ik schreef het al eerder, begin van de week, geloof ik, maar kan het niet nalaten om nog eens duidelijk te maken hoe deze boekjes kunnen helpen. Ik verdien er niets mee aan geld, maar wel aan het plezier dat u er aan beleeft. Alleen al het vredige gevoel wat van binnen naar buiten straalt is zo kostbaar. Je voelt je een ander mens. Je leert zelfs vergeven. Iets wat ik niet meer kon de laatste weken. Toch ben ik nauwelijks meer met dit verleden bezig, omdat ik bijna alles van de laatste negen jaar heb losgelaten. Er zit nog een klein stukje, maar ook dat trekt weg. Het zal niet voor niets zijn dat zowel Transcendente Meditatie en deze twee boekjes tegelijkertijd op mijn pad kwamen. Tijdens de TM meditatie komen bij mij in gedachten vrijwel alleen beelden en soms woorden binnen. Ik laat ze komen. Ze gaan weer weg en ik pak mijn Mantra direct erna weer op. Wonderlijk zoals het elkaar afwisselt.

Ik schrijf de beelden en woorden van de meditaties op. Ze zijn te kostbaar om niet te vermelden. Tijdens de laatste les komt de dochter van mijn mede cursiste ter sprake. Ook zij heeft de ziekte van Lyme. Echter in zo grote mate dat zij verlamd en hulpbehoevend is. Zij had mijn foto op het visitekaartje gezien dat haar moeder bij zich had om mij meer dingen te sturen over deze verschrikkelijke ziekte, die ook jonge mensen niet spaart. Van haar moeder hoorde ik al eerder dat zij paranormaal begaafd is en heel optimistisch. Zij gaf mij vandaag  een boodschap door van haar dochter. Mijn foto in haar handen houdend had zij gezegd: "Dit is een vrouw met een heel groot hart". Wat mooi dat iemand dat over je zegt. Iemand die ik niet ken, terwijl mijn eigen kinderen dat zelfs nooit hebben gezien. Iets wat ik ze ook niet kwalijk neem. Van eigen zie je meer fout dan goed. Na afloop van de les kreeg ik een prachtig fotoboek van de moeder, namens haar dochter in mijn handen geduwd. Het was een fotoboek over het meisje in alle standen en houdingen met handicap en zonder. Een boek om dagelijks even in te zien en je te herinneren hoe gelukkig je bent dat je alles nog kan en mag doen in het leven. Maar ook hoe zij op de foto's haar geluk uitstraalt naar ons allen. Ik ben dankbaar voor dit speciale en alle andere geschenkjes die mij afgelopen dagen zijn geschonken.

Transcendente Meditatie heeft mij nu al heel veel opgeleverd. Daarnaast heb ik door de twee Sara boekjes geleerd om goed op te letten of ik mijn verhalen wel positief genoeg naar buiten breng, zodat ieder die deze verhalen leest, een fijn gevoel van binnen krijgt. De meditaties geven nu al af en toe en gevoel van grenzeloosheid, en vrijheid waardoor ik mij steeds gelukkiger voel. Mezelf accepteer zoals ik ben, maar ook de ander hierin zal respecteren.

Het waren kostbare lessen, letterlijk en financieel, maar geestelijk onbetaalbaar. Dank aan mijn lerares die ik leerde kennen als een mooie vrouw. Eerlijk en oprecht. Dank aan moeder en dochter die in korte tijd heel dichtbij zijn gekomen. Dank aan mezelf dat ik deze grote stap heb genomen welke nu al zoveel teweeg heeft gebracht. Wat zal de toekomst voor positieve dingen op gaan leveren? Ik wacht het met spanning af. Maus

Onderstaande dagelijkse gedachte kwam vanmorgen binnen en past precies bij de weg die ik vorige week woensdag ben ingeslagen door te kiezen voor TM.

Dagelijkse gedachte vandaag. Beoordeel de dag niet altijd op wat je hebt geoogst, maar ook eens op de zaden die je hebt geplant. Robert Louis Stevenson

Dagtekst van donderdag 14 november 2013.
"Wanneer je je in de aanwezigheid van anderen bevindt, span je je in om een goede indruk te maken. Maar wanneer niemand je ziet, wat doe je dan, en wat zijn dan je gevoelens en gedachten? Je denkt dat je alleen bent en je geeft je over aan om het even welke impuls. Je weet niet dat je cellen, die kleine levende zielen zijn, ook begiftigd zijn met een geheugen. Inderdaad, alles wordt in hen geregistreerd, en daarom kopiëren zij vervolgens je gedrag. Je hebt wetten overtreden? Je cellen imiteren je en je voelt je beroerd en ziek, maar je begrijpt
uiteraard niet waarom. De cellen zijn als kinderen die je moet opvoeden; en voor cellen,
net als voor kinderen geldt dat het voorbeeld de enige echte opvoeding is. Dus, waar je je ook bevindt, geef blijk van beheersing, van wijsheid, niet enkel in je gebaren en je uiterlijke manifestaties, maar ook in je gedachten en gevoelens. Iemand heeft je gekwetst of geïrriteerd? In plaats van je over te geven aan je slechte humeur jegens deze of gene, roep de vrede, het licht en de liefde op in jezelf en zend hem die vrede, dat licht en die liefde, en ook aan alle mensen die je kent en zelfs aan degenen die je niet kent. Die gedachten en gevoelens worden opgeslagen in je cellen, zij noteren dit en zullen je imiteren. Dus jij bent degene die er baat bij heeft."
Omraam Mikhaël Aïvanhov

Transcendente Meditatie, deel 3 maandag en dinsdag

Inzicht in mezelf

Even voor ik naar de TM reed, voor de tweede cursusdag op maandag, kreeg ik een inzicht betreffende mijn verhaal gisteren. Die woede waarmee ik midden in de nacht wakker werd had niet alleen met de ex te maken, maar ook met die charmeur. Denken de meeste mannen nu echt dat wij na één keer leergeld betaald te hebben, nog zo stom zijn om er weer een keer in te tuinen? Aan de andere kant! In het omdraaien van negatief naar positief, kwam ik tot een ontdekking. Ik heb de rollen omgedraaid, door te doen alsof ik alle mooie praatjes geloofde. Toch heeft het afgelopen nacht wel invloed gehad . Goed om alles nog eens te ervaren, zodat het werkelijk wordt losgelaten en ik kan relativeren.

Het cursus-uur van dinsdag is verplaatst naar de morgen. Op de vraag hoe de eerste officiële cursusdag was verlopen en hoe de meditaties waren gegaan. Welke invloed ze hadden gehad, vertelde ik over mijn verhaal welk ik had geschreven en op papier had meegenomen zodat de cursusleidster het kon lezen, (Lees: TM, deel 2). Op dat moment kreeg ik een lading over me heen dat we hadden getekend dat er niets naar buiten gebracht mocht worden. Ik kon even niets meer zeggen. Echter tijdens de korte meditatie kwam des te harder een volle lading geweld naar binnen, welke ik ook direct na de meditatie kenbaar maakte. Ik vertelde dat ik een oordeel had gekregen over iets wat nog niet eens door de cursusleidster was gelezen.

Onmiddellijk kreeg ik hiervoor excuus, waar ik verbaast, maar vooral blij van werd. Ik had gelijk, ze had dat eerst moeten doen, zei ze. Ik voelde een diep respect dat iemand zo direct haar excuus aanbood, i.p.v. allerlei smoesjes te gebruiken. De volgende dag werd het excuus nog eens extra benadrukt. Men vond het zelfs een prachtige geschreven verhaal. Ik voelde me helemaal blij en gelukkig worden van binnen met het compliment. Er stond wel een klein foutje in wat ik hierbij toch even wil herstellen.

Een Mantra spreek je niet uit maar wordt gedacht. Een tweede punt is dat je dat niet constant doet. Gedachten mogen gewoon binnenkomen en op het moment dat ze weer verdwijnen denk je weer aan je Mantra. Niets moet als die gedachten komen, omdat ze weer wegvloeien, wat ook weer loslaten betekent.

Voor ik 's morgens naar de cursus reed, ik had de auto al open, kreeg ik door dat ik mijn danskleren mee moest nemen. Waarom, vroeg ik. Pak ze nu maar. Ik was al aan de late kant, maar volgde de opdracht. Hoe en waar moest ik me dan omkleden, piekerde ik onderweg. Kreeg nog geen antwoord. Pas na de les kreeg ik door dat ik naar mijn vriendin in Maasbracht moest rijden en me daar omkleden. Haar kennende wist ik dat dit geen probleem was. We zagen elkaar al weinig, dus een mooie combinatie. Vandaar reed ik door naar het graf van Berry om de planten neer te zetten die ik had gekocht. Hij ligt in België begraven, omdat we destijds daar zouden gaan wonen. Op 2 november was ik door de storm en regen niet geweest.

Vandaar naar de danszaal. Eén van de eerste mannen die ik zie dansen is de charmeur van zondag. Hij kijkt me aan, maar reageert niet eens. Heeft weer een vrouwtje te pakken, die hij de hele middag probeert te versieren. Een paar keer zie ik hoe hij haar probeert te kussen onder het dansen, heel erg van zichzelf overtuigd. Ik lach en zie hoe zij onmiddellijk achteruit wijkt. Ik begrijp zijn beweegredenen. Later vraagt hij mij waarom ik zondag zo vroeg was weggegaan. Hij wilde me komen halen, maar was al verdwenen. Mijn reden dat ik moe was en mijn danspartner er niet was, was duidelijk genoeg. Bovendien had ik geen behoefte aan opschepperige verhaaltjes die niet klopten. Hij mag zijn wie hij is, maar ik ook. Even later buiten de danszaal werd ik aangehouden door een Belg. Hij vertelde dat hij en een grote groep mensen verbaast waren. Waarom? Ik was de enige vrouw op de dansvloer die altijd lachte, vertelde hij. Gelijk daarop wilde hij weten of ik altijd lachte? Vrijwel altijd, al laat ik af en toe ook een traan, misschien wel meer dan af en toe, zei ik. Die avond een rustige meditatie.

In mijn meditatie van gisteren, de derde dag, kreeg ik twee beelden door. Ik begreep nu opnieuw waarom ik mijn hele leven weinig van dieren moest hebben. Een deel hiervan had ik al begrepen tijdens de eerste cursusdag 'communiceren met dieren'. Hier ga ik in een ander verhaal als vervolg op "mijn drie zwerfpoezen" dieper op in.

Als kind van een jaar of vijf, zes, hadden mijn ouders een kleine spaniël gekocht. Spanky was zijn naam. De volgende morgen wilden wij bij hun in bed kruipen. De hond lag prinsheerlijk tussen hen in en ook mijn broertje kroop ertussen, zonder protest. Mijn ouders hadden er  beiden moeite mee dat ik er ook nog bij wilde. Terwijl ik op bed wilde klimmen stapte ik in een hoop stront, die het hondje had achtergelaten in de nacht, vlak tegen de rand van het bed. Waren zij zelf als eerste uit bed gestapt, in dit geval mijn moeder, had zij er in gestaan. In plaats van me te troosten en te helpen werd ik uitgescholden voor stom kind, dat ik dit niet had gezien. Wegwezen en ga het wassen. Ik was er helemaal vies van. Dat heb ik nog steeds. Als een vriendje op oudere leeftijd in de stront trapte was ik gelijk afgeknapt. Gebeurt het me zelf ben ik panisch. Pas nu begrijp ik hoe dat kwam. Ik kan nu al een heleboel verklaren van mijn gedrag naar dieren. Want de rest van hun leven werd de verantwoordelijkheid van het uitlaten in onze handen gelegd.  Niet bepaald bevorderlijk was ook nog de vieze lichaamsgeur die de hond bij zich droeg. Het hele huis stonk naar hond.

Een tweede beeld dat boven kwam was dat mijn ouders op gegeven moment uit huis waren gezet. Alles wat ze in eerste instantie nodig hadden werd samen met ons kinderen en hond in de auto gestampt. Onderdak was blijkbaar niet te vinden en na twee nachten in de auto geslapen te hebben, met ruzies alom, werden mijn broer en ik uiteindelijk voor een paar dagen bij de zus van mijn vader gedumpt. Ik genoot met volle teugen. Het was een warm en vooral hecht gezin met 5 kinderen en elke dag daar te zijn was voor mij een feest. Natuurlijk zullen ook zij hun problemen hebben gehad. Echter in dat gezin was stabiliteit en warmte, iets wat ik mijn hele leven in ons eigen gezin heb gemist. Ook dit beeld mocht er zijn en kon ik weer loslaten, zonder dat het nog moeilijkheden gaf. Het zijn beelden waar ik niet eens meer van wist dat ze ergens deel hadden uitgemaakt van mijn leven. Nu mogen ze er zonder pijn zijn om losgelaten te worden.

Tijdens de avondmeditatie om 19.30 uur, komt er een beeld boven van mijn voorbije relatie. Hij staat op een berg en gooit het goudklompje welke hij in handen heeft tussen een hoop oud ijzer en smeerboel. Intussen heeft hij een stukje gelijkwaardig stukje verguld ijzer opgepakt met een dun goudlaagje er om heen. Een laagje zoals hij zelf ook heeft en is daar erg gelukkig mee. Zijn echte stukje goed diep van binnen heeft hij al heel lang weggestopt. Na enige tijd verdwijnt het goudlaagje weer uit zijn leven. Wat nu? Hij beseft ineens wat hij heeft weggegooid. Gaat terug naar de berg oud ijzer. Het goudklompje, met het grote hart, dat zoveel heeft vergeven, is nergens meer te vinden. Zij heeft haar geluk gevonden en is haar eigen weg gegaan. Zijn verdriet en tranen draagt hij de rest van zijn leven met zich mee, terwijl het goudklompje hem zoveel liefde had gegund. Pas wanneer hij zijn eigen goudklompje in zijn ziel ontdekt, zullen zijn tranen weer drogen en zal hij het echte goudklompje vinden dat voor hem is bestemd.

Een tweede beeld dat boven kwam was dat Berry even verscheen. Hij beaamde dat ik altijd lachte. In de moeilijkste situaties steeds bleef je altijd weer zeggen; ´als hier een deur sluit, Bertje, opent er altijd weer een venster.' Je bleef dat onder alle slechte omstandigheden geloven en we kwamen er ook altijd uit, door jouw geloof in het goede, je optimisme en lach. Het klopt. Ook in de afgelopen 9 jaar lachte ik, ondanks het verdriet, bijna altijd. Vaak kon de man uit die tijd zeggen; waarom zit je te lachen? Ik kon er geen antwoord op geven. Wist het niet eens. Lachen maakt je blij. Berry wilde nog meer boodschappen doorgeven. Ik maakte duidelijk dat dit na de meditatie moest. Dit was even belangrijker voor mij. Heb weer heerlijk geslapen.

Uittredingen - Astrale reizen en Paranormale ervaringen van Maus Sturmer: Goede en slechte entiteiten (overledenen)

Uittredingen - Astrale reizen en Paranormale ervaringen van Maus Sturmer: Goede en slechte entiteiten (overledenen): Velen denken dat overledenen dood zijn. Niet meer bestaan. Anderen weten dat zij wel verder leven en ook veel dichter om ons heen zijn dan we beseffen. Op aarde leven goede en slechte mensen. De laatsten zijn meestal niet in staat om zich na hun overlijden naar het licht te begeven en blijven om ons heen hangen. Kunnen de aarde niet loslaten. Hier proberen zij nog steeds ons te beïnvloeden met hun slechte daden.