dinsdag 2 juni 2015

Een wijze levensles die we allemaal toe mogen passen, zonder uitzondering (overgenomen van Sennet Magazine)

Deze fout zorgt ervoor dat je je ‘dom’ gedraagt



Life Coach
Wim Annerel
Wim Annerel
Je hebt het vast al meegemaakt, je kijkt naar een voorstelling, maar al na vijf minuten heb je het gehad. Tijdens de pauze wil je weggaan, maar je hebt geld voor het ticket betaald … je kijkt uiteindelijk, tegen je zin, de voorstelling uit. FOUT! Bespaar jezelf de verspilling van je tijd, door niet meer in deze valkuil van de ‘fout van de gemaakte onkosten’ te trappen. Denk niet aan de investering die je al gedaan hebt, maar aan de investering van je tijd. Wim Annerel helpt je bewust worden van deze fout en geeft tips om je vanaf nu ‘slim’ te gedragen!

Trap niet in de val!

/75/GelukkigZijn/Valkuil4.jpgErik en Anna zitten op restaurant en voelen zich helemaal voldaan. Toch eten ze de hele schotel nog verder leeg. “We hebben er toch voor betaald”, denken ze bij zichzelf. Achteraf hebben ze spijt omdat ze te veel gegeten hebben.
Lise is al een uur naar een film aan het kijken die ze eigenlijk helemaal niet goed vindt. Toch kijkt ze verder, omdat ze er “nu toch al een uur naar zit te kijken.”
Jean volgt al wekenlang een tv-serie van 24 afleveringen. Ook al vindt hij de serie steeds minder interessant, toch blijft hij verder kijken, “omdat hij al meer dan tien afleveringen heeft gezien."
Zijn deze voorbeelden herkenbaar voor jou? Dacht jij ook dat je meestal verstandige beslissingen neemt? De kans is groot dat je, ook al meen je dat je meestal rationeel bent, toch vaak valt voor de zogenaamde fout van de gemaakte onkosten.

De fout van de gemaakte onkosten

Een gemaakte onkost is elke kost, zoals tijd, emotie of geld, die je al gemaakt hebt en niet meer terugkrijgtEen gemaakte onkost is elke kost, zoals tijd, emotie, inspanning en/of geld, die je al gemaakt hebt en niet meer kan terugkrijgen. Stel dat je tickets hebt gekocht voor Cirque du Soleil. Op de dag van de voorstelling sta je ‘s ochtends op met een zware verkoudheid. Hoewel je je ellendig ziek voelt, ga je toch naar het optreden, omdat je “anders geld hebt verspild.” Dan heb je je laten vangen door de fout van de gemaakte onkosten.
Natuurlijk, je hebt het geld inderdaad al uitgegeven. Maar je kan het niet terugkrijgen. Als je weet dat je je niet gaat amuseren tijdens de voorstelling van Cirque du Soleil, dan maak je het alleen maar erger door toch te gaan.

/75/GelukkigZijn/Tijd.jpgStop NU met je tijd te verspillen

Ligt er toevallig een boek op je nachtkastje waar je al 100 bladzijden in gelezen hebt, maar dat je eigenlijk oersaai vindt? Welnu, het maakt helemaal niet uit hoeveel tijd je al hebt geïnvesteerd in dat boek, in die film, in die serie … Als het je niet bevalt, dan kan je gewoon stoppen.
/75/GelukkigZijn/Stop.jpgOok wanneer je lid wordt van een vereniging of je begint een lessenreeks te volgen, heb je vaak de neiging om voort te doen ook al voel je je er niet goed bij. Want je hebt toch inschrijvingsgeld betaald en je bent al naar 4 van de 9 bijeenkomsten geweest. Dan kan je toch wel verder doen tot het einde …?
Als je het gevoel hebt dat je niets uit je activi’tijd’ haalt, stop dan!Neen! Helemaal niet. Als je niet het gevoel hebt dat je er iets uit haalt, stop dan! Bespaar jezelf de andere vijf bijeenkomsten. Verspil niet nog meer van jouw tijd.

Het sluwe spelletjeseffect

/75/GelukkigZijn/Hay day.jpgSpelletjesmakers achter populaire games, zoals Farmville of Hay Day, gebruiken de kracht van de fout van de gemaakte onkosten om spelers aan zich te binden. In het spel engageer je je aan virtuele vormen van leven. Wanneer je een tijdje niet speelt en jouw ‘boerderij’ verwaarloost, dan heeft dit gevolgen.
Als je niet terugkeert, dan gaan jouw investeringen teniet en krijg je het gevoel dat je jouw tijd, inspanning en misschien zelfs geld hebt verspild. Je moet dus wel terugkeren om beloond te worden voor de tijd en inspanning die je erin hebt gestoken. Wanneer je stopt, krijg je geen beloning én verlies je jouw investering.
Uit onderzoek blijkt dat er intussen miljoenen spelers zijn die eigenlijk niet veel plezier beleven aan deze spelletjes, maar toch verder blijven spelen. Onbewust laten ze zich vangen aan de fout van de gemaakte onkosten.

Investeer enkel in relaties die het waard zijn

Je wordt slachtoffer van de fout, doordat je emotioneel geïnvesteerd hebt in de tijd die je er al aan besteed hebtNelly bleef tegen haar zin uitgaan met haar nieuwe vriend. “Ik heb al zoveel in hem geïnvesteerd, we zijn al samen op reis geweest en hij kent mijn familie nu al.”
De situatie zoals bij Nelly komt maar al te vaak /75/GelukkigZijn/Hart.jpgvoor. Wanneer je emotioneel al heel wat in een relatie hebt geïnvesteerd, kan het een hele uitdaging zijn om deze stop te zetten. Dit geldt trouwens voor elk type relatie, niet enkel voor liefdesrelaties. Misschien heeft een van jouw ‘goede vrienden’ niet langer een positieve invloed op jou. De jaren die je al met elkaar omgaat, maken het heel moeilijk om de banden door te knippen. Maar toch zal het jou goed doen.

Wat kan je dan wel doen?

Je bewust zijn van deze fout helpt je om in de toekomst verstandigere beslissingen te nemenWe worden slachtoffer van de fout van de gemaakte onkosten, omdat we emotioneel geïnvesteerd hebben in het geld, de tijd of iets anders dat we in het verleden besteed hebben. De belangrijkste stap die je nu kan zetten om jezelf te bevrijden van de fout van de gemaakte onkosten, is dit te erkennen. Je bewust zijn van deze fout helpt je enorm om in de toekomst meer verstandige beslissingen te nemen.

Door het lezen van dit artikel heb je de eerste grote stap al gezet

/75/GelukkigZijn/Valkuil.jpgAls dat nog niet voldoende is, kan je een lijstje maken met alle voors en tegens. Waarom zou je verder doen? Waarom zou je ermee stoppen? Schrijf deze pro’s en contra’s in twee kolommen op een papier.
Als het enige argument om iets verder te blijven doen, is dat je je beter voelt over de emotionele investering die je al hebt gemaakt, dan ga je best in de andere richting.
/75/GelukkigZijn/Bewust.jpgOndanks het feit dat de fout van de gemaakte onkosten heel vaak gemaakt wordt, kan je ze vanaf nu doorzien. Zo kan je ervoor zorgen dat je je niet langer ‘dom’ gedraagt!

woensdag 27 mei 2015

De uitdaging van de eekhoorn naar de specht

Een uitdagende groet van de eekhoorn naar de specht
Terwijl ik hier zo voor het raam mijn 56 Facebookberichten zit te bekijken komt een rood eekhoorntje hier eten. In eerste instantie maak ik foto's dan besluit ik te filmen. Even later verschijnt de zwarte specht, netjes wachtend op haar beurt, kijkt ze steeds om het hoekje van de boom tot het eekhoorntje klaar is. Ondertussen zitten op het dak van de andere caravan diverse vogels te wachten. Een kauwtje verstoord de rust en verjaagd alles en iedereen. Als het aan hen ligt eten zij de pindakaaspot helemaal leeg. Dus grijp ik af en toe in, zodat ook de kleine vogels hun deel kunnen halen. Met zijn allen eten zij een pot per dag leeg. Daarnaast ligt er op de voedertafel nog vogelvoer en zonnepitten voor de duiven.  Hier merk ik weer dat ik een eenling ben die geniet van de natuur. Ik zou echt niet misstaan op een onbewoond eiland, zolang er maar vogels, andere dieren en wat water is. 

Van het eekhoorntje en de specht een kleine serie foto's hoe ze elkaar bekijken en in de gaten houden. Terwijl de eekhoorn uitdagend de specht blijft volgen neemt hij af en toe een hap, likt zijn pootje af en geeft zijn positie niet prijs.









Van het eekhoorntje en de specht een kleine serie foto's hoe ze elkaar bekijken en in de gaten houden. Terwijl de eekhoorn uitdagend de specht blijft volgen neemt hij af en toe een hap, likt zijn pootje af en geeft zijn positie niet prijs.

Van het eekhoorntje en de specht een kleine serie foto's hoe ze elkaar bekijken en in de gaten houden. Terwijl de eekhoorn uitdagend de specht blijft volgen neemt hij af en toe een hap, likt zijn pootje af en geeft zijn positie niet prijs.

 

dinsdag 26 mei 2015

Drukke Pinksterdagen op de camping


Goedemorgen allemaal.
De Pinksterdagen waren heel druk. Vroeg in de morgen kreeg ik Pinksterzondag van mijn buurman een vitrinekast. Hij vroeg of ik hem wilde hebben, anders sloeg hij hem in elkaar. De kast was mooi genoeg om nog op te knappen. Na het schuren van de onderkast bleken de houtpatronen zo mooi naar voren te komen dat ik hem niet eens meer wilde schilderen, maar gewoon naturel wilde laten. Heb er een hele dag over gedaan, maar dat is hier geen probleem. Had netjes aan de buren gevraagd of zij er geen last van hadden en niemand maakte zich er druk over. Men ging toch fietsen of wandelen. Het was ook prachtig weer.

2e Pinksterdag het kastje netjes opgepoetst en samen met mijn buurman naar binnen gebracht. Ineens bedacht ik dat dit eigenlijk heel dom was. De caravan was helemaal bekleed met donkerbruine schrootjes, die ik een zachte roomkleur wilde geven, maar zo dat het niet gelijk egaal wit werd. Een beetje whitewash idee, of hoe dat mag heten. Dus alle meubels samen met de buurman aan de kant gezet. Naar de Gamma gefietst die hier gelukkig als enige open was en verf en andere benodigdheden gehaald.  

 
Gisteravond om 10 uur was de helft van de kamer klaar. Nu lijkt het alsof ik een hele grote kamer heb, maar het was maar 12 vierkante meter.
Om handen en rug zoveel mogelijk te sparen heb ik ruime tussenposes genomen, in de tuin zittend en genietend van alle jonge vogeltjes die door vader en moeder meegenomen worden naar de voedertafel en pindakaaspot. De spreeuwenmoeder had het wel erg druk met haar bier jongen te leren eten uit de pindakaaspot. Soms speet het me dat ik de camera op een dergelijk moment niet bij de hand had. Echter tegen de avond, tijdens het eten toch zo verstandig geweest om wat foto’s en filmpjes te maken op nog geen 2 meter afstand. Ze moeten leren om niet bang te zijn wanneer ik in de tuin zit of bezig ben 
 Vanmorgen kwam letterlijk alles weer even op bezoek. De donkere en rode eekhoorn, merels, pimpel- en koolmeesjes en duiven. Ook moederspreeuw met haar vier jongen kwamen langs gevlogen, die af en toe nog door moeder gevoerd willen worden. Dus hierbij de foto’s van kastje, kamer en de vogels die ik snel even kon fotograferen. Fijne dag vandaag. Voor mij is de keuze niet moeilijk. Ging tussen de bovenkast schuren of de tweede helft van de kamer schilderen. Het regende vanmorgen, hier dus wordt het het laatste. Inmiddels schijnt de zon. Heb ik tussendoor de foto's bewerkt en ga zo weer door met verven. Fijne dag allemaal. Maus











maandag 4 mei 2015

Twee minuten stilte en mijn gebed

De twee minuten stilte en alle programma’s die vandaag over de oorlog gingen, waren niet alleen heel indrukwekkend maar gaven, zoals ieder jaar, ook minuten van pijn.

Berry, mijn overleden  man heeft in het Jappenkamp gezeten en heeft daar de rest van zijn leven onder geleden. Hij praatte er nooit over, maar leed in stilte. Ook nu springen de tranen in mijn ogen, wanneer ik zijn stille verdriet weer voel. Ik voelde 33 jaar zijn pijn, wanneer hij midden in de nacht, badend in het zweet wakker werd, waarin hij steeds weer zijn gevecht leverde tegen de Jappen. Het onrecht. Het schuldgevoel dat hij als 12 jarig kind mensen moest doden om het gezin als oudste kind te beschermen in de na-oorlog tegen Indonesië, terwijl zijn vader zijn eigen gevecht leverde bij de Knil. Mijn schoonvader was aan de Birmaspoorweg te werk gesteld. Mijn schoonmoeder zat met de twee jongens in het vrouwenkamp.

Zwaar beschadigd kwamen zij in 1948 naar Nederland en mochten niet over hun oorlog praten. Toen wist men niet beter dan dat er niets erger kon zijn dan het gedrag van de Duitsers in de kampen. Pas veel later beschreef Lou de Jong de situaties in het toenmalige Nederlands Indië en de Jappenkampen. Het was nog erger dan de kampen hier. Echter het gaat er niet om dat het één erger was dan het andere, het gaat om het leed wat de ene mens de ander aandoet.
Nog steeds is er oorlog in de wereld en nog steeds heeft de toekomst niets geleerd van het verleden. Moord en doodslag, vernietiging van de ene mens naar de ander. Sadisme, en ego vieren hoogtij. Het verleden is nog steeds het heden, misschien nog erger dan het was. Het respect voor elkaar is verdwenen. Liefde is omgezet naar haat. En niemand van die machthebbers wil beseffen dat LIEFDE alle pijn en verdriet laat verdwijnen.

Ik bid vandaag nog eens extra naar God met de vraag? Waarom heeft Jezus, uw zoon zo moeten lijden? Wat is de zin hiervan geweest? Is het gek dat ik hier niets van begrijp? Wat heeft dat lijden voor zin gehad? De mensheid heeft er niets van geleerd. Is het gek dat ik met dit soort vragen worstel, terwijl ik op de televisie kleine kinderen rond zie rennen met een geweer. Al die vluchtelingen zie, die net als wij een huis hadden met alles er op en er aan. Gezinnen die gelukkig waren met elkaar en nu uit elkaar zijn gerukt.

God, is het gek dat ik dit alles niet kan begrijpen. Is het gek dat ik ieder jaar weer die pijn en verdriet voel op deze vierde mei 2015. Het oorlogsleed en geweld laat bij al die kinderen diepe sporen na, die zij hun hele leven met zich mee moeten dragen. Nu bid ik naar U en vraag. Help de mensheid weer rust en vrede in zichzelf te vinden. Help de mensheid Liefde te sturen in plaats van pijn te doen aan de ander. Ik weet dat U ons een vrije wil heeft gegeven met de bedoeling er goed mee te doen. Stuur alstublieft al uw engelen naar al die oorlogszuchtenden om ze in te fluisteren dat liefde en vrede op aarde geluk brengen in een mensenleven.

Van hieruit zal ik vanavond  aan een ieder die dit leest vragen of zij vanavond met mij willen bidden voor vrede en liefde op aarde. Alle beetjes helpen en het maakt niet uit waar iemand in geloofd of niet geloofd. Ieder van ons weet dat er iets is wat boven alles staat en waar wij deze vraag aan mogen stellen: Geef ons weer vrede en liefde op aarde.

Foto Nederland en limburg: Zelfs het eekhoorntje wringt zich krom voor de pin...

Foto Nederland en limburg: Zelfs het eekhoorntje wringt zich krom voor de pin...