Heb jij dat nu ook of herken je dit?: Het kompas van jouw leven heb je zelf in handen, j...

Heb jij dat nu ook of herken je dit?: Het kompas van jouw leven heb je zelf in handen, j...: Het woord uniek zijn, maakt dat wij net iets anders zijn dan een ander. Maar is in wezen niet ieder mens uniek, ook al lijkt dat niet ...

2014 03 04 Carnaval Landgraaf deel 5

Een leuke ontmoeting tijdens een heerlijke fietstocht

Vanmorgen hard gewerkt. Drie carnavalsfilms op internet gezet. Morgen vroeg de laatste twee nog afwerken. Tussendoor nog twee wassen weggewerkt en daarna rond twaalf uur vertrokken.
48,7 km. Gefietst door prachtige natuurgebieden, via Landgraaf-Brunssum-Nuth-Schinnen-Geleen-Puth-Schinnen-Hoensbroek en zo terug naar Landgraaf. De armen en benen zijn weer een beetje bijgekleurd. En natuurlijk weer mooie plaatjes geschoten.

Even voor ik de berg naar Put opreed besloot ik op een muurtje mijn tweede kop koffie te maken bij de oprit van een groot landhuis. Thermoskan met heet water, koffie en theezakjes genoeg voorradig, zo ben ik niet afhankelijk van een restaurant, wat nooit daar is waar jij net aan de koffie of thee toe bent. Tussen de stenen achter me hoorde ik alsmaar geritsel. De wind was wat op komen zetten, dus dacht ik eerst dat het de blaadjes waren, die tussen de stenen lagen opgehoopt. Toch vertrouwde ik het niet, het was teveel geritsel. Doodstil bleef ik zitten met de camera in de aanslag. En ja hoor even later dook

een schattig muizenkopje op tussen de losliggende maaskeien en zat me een seconde lang doodstil aan te kijken. Kon hem nog net vangen in de camera voor hij weer wegdook. Ik dronk mijn koffie en van mijn boterham strooide ik wat kruimeltjes. Niets hielp meer. Af en toe zag ik een tweede op telkens weer een andere plaats opduiken, maar zo snel dat ik ze niet meer voor de lens kreeg. Het is half vijf als ik weer thuis ben. Prachtig zonnig weer, niet teveel wind maakte dat ik weer mooie plaatjes kon schieten. Rond 12 uur vertrokken Veel kijkplezier.

Vanavond nog even naar Maastricht geweest, waar een vriendin voor mij de kaart heeft gelegd. En ja hoor, de grote liefde is in aantocht. Ik wist het al een tijdje, maar vandaag werd het nog eens bevestigd. Je mag voor anderen dan van alles kunnen zien, voor mezelf is dat bijna onmogelijk. Hoewel............, dit wist ik al van voor de kerst. Het wordt een heel bijzonder jaar voor me. Moest wel wat meer rust nemen, welnu daar ben ik mee bezig. En zeg nu niet dat je met ruim 48 km. fietsen, dat dit geen rust is, want het is ontspannend. Je geniet van de natuur en de ruimte om je heen en je benen draaien zonder al teveel inspanning vanzelf hun eigen ritme. Alleen bergop gaat wat moeilijker. Maar ja. In Limburg

hebben wij nu eenmaal heuvels. Door het fietsen worden je benen ook weer wat mooier en strakker, dus valt er niets te klagen. Word ik moe, stap ik af en ga even liggen of zitten. Ook als de hoofdpijn opkomt neem ik even rust. Zuinig zijn op mezelf is nu het motto. Geen spanningen meer toelaten in mijn leven en genieten van elke seconde. Hetzelfde als ik ga dansen. Twee of drie uurtjes, dan heb ik weer even rust nodig. Nu, dat neem ik dan ook. Geniet met vrienden en kennissen, lach en maak plezier. Mijn leven was misschien voorheen meer chaotisch, nu is er alleen maar plezier en rust, zonder rennen. Ik stap op de fiets zonder te weten waar ik heen ga.
Zeg iedere dag tegen de engelen die mij beschermen, dat zij mij de weg maar moeten wijzen. Het gaat ze uitstekend af. Kom soms op paadjes dwars door de velden heen, waar ik nooit eerder ben geweest, met hele mooie plekjes om te fotograferen. Wat wil een mens nog meer!!
Maus

2014-03-04 Carnaval Landgraaf deel 2

2014 03 04 Carnaval Landgraaf deel 3

2014 03 04 Carnaval Landgraaf deel 1

Mijn vogel en vlinderparadijsje

Drie jaar geleden werd onze wijk gerenoveerd. De woningen knapten echt op en het werd voor velen weer een plezier om er in te wonen. De mijne was grotendeel al gerenoveerd en verbouwd. De  nieuwe dubbel glas ramen maakten de stookkosten een stuk minder. Bovendien mochten we kiezen. Hielden we één deur naar de tuin, zoals het was? Wilde je een schuifdeur of werden het, zoals altijd mijn wens is geweest, dubbele tuindeuren. Ik koos voor het laatste. Iets anders was voor mij geen optie. Van de kamer de deuren opzetten naar mijn overkapping, maakte mijn kamer groter. Haalde de tuin naar binnen. Bovendien had ik twee jaar geleden via een zeilmakerij de voorkant dicht laten maken. Er zaten drie oprolbare deuren in, waardoor ik alles open kon laten of af kon sluiten en toch in mijn tuin kijken door de grote ramen die er in zaten. 

 

Vandaag was de straat aan de beurt. Alle bomen werden gekapt. Aan de ene kant fijn, omdat zomers je hele auto vol zat met plakkerig spul. Het voordeel is weer dat het een stuk lichter in de kamer is geworden. Maar in mijn hart mis ik aan deze kant van mijn huisje 's morgens de vogels die ik nu alleen nog maar aan de achterkant kan horen en niet meer aan de voorzijde. Twee jaar geleden werden vlak naast mij diverse leegstaande huizen afgebroken. De heggen zaten vol met allerlei soorten vogels, die in mijn tuin kwamen eten, tot groenlingers toe. Echter met het afbreken van die huizen, verdwenen ook alle heggen. Sindsdien heb ik alleen nog maar mussen, een enkele merel en wat koolmeesjes gezien. De groenlingers, roodborstjes en andere soorten, die ik destijds nog had gefotografeerd, zijn allemaal verdwenen. Jammer. Mijn tuin is steeds minder bevolkt. Want de duifjes die de bomen aan de voorzijde bevolkten, hun nesten hierin bouwden, zijn verplicht andere woonruimten te zoeken. Op de braakliggende stukken, waar al die jaren nog niets aan was gedaan, komen kleine parkjes, maar of die geven wat vogels nodig hebben weet ik niet. Destijds heb ik gebeld om van één een vlindertuin te maken. Ik zou teruggebeld worden om in een commissie te komen, maar hoorde nooit meer iets. Waarop ik het niet meer de moeite waard vond om verdere vergaderingen bij te wonen. Misschien had ik wel moeten gaan? Ja, wie weet. Een vlinder en vogeltuin, een waar paradijsje was het in mijn tuin. Laten we hopen dat de wat zeldzamere vogelsoorten, die er waren, op een dag weer terug zullen komen. Hun maaltijd staat klaar. Er is voor ieder wat wils te eten op tafel te vinden.

 

Voor het eerst weer een verhaal na mijn Tia, .

Soms moet ik nog naar woorden zoeken, maar ook dat komt weer goed.